Και του χρόνου...

Όπως είχα πει στην προηγούμενη ανάρτηση αυτή τη Κυριακή στολίσαμε το σπίτι. Κάλεσα τους πού καλούς φίλους μου με τα παιδάκια τους και είπαμε να το στολίσουμε όλοι μαζί. Ξέρετε όταν υπάρχουν παιδάκια που στολίζουν είναι πολύ όμορφο θέαμα. Ο γιός μου είναι μικρός ακόμα και δεν μπόρεσε να μας βοηθήσει όμως άντεξε και κάθισε μαζί μας μέχρι που τελειώσαμε. Δέν έχω πολλές φωτογραφίες γιατί ο μικρός μου αυτοκτόνησε το κινητό μου και ότι έχω να ποστάρω είναι από αυτές που τράβηξαν οι φίλοι μου.

Πήγαμε για Χριστουγεννιάτικα Ψώνια.. !

 Δεν ξέρω για σας αλλά εγώ φέτος έχω την ανάγκη να μπώ σε γιορτινή διάθεση όσο πιο γρήγορα γίνεται. Εννοείτε η δικαιολογία είναι το μωρό αλλά μεταξύ μας τώρα το κάνω για μένα. Όλα αυτά τα στολίδια, τα φώτα, τα γλυκά ζεσταίνουν την καρδιά. Έτσι αποφάσισα το Σάββατο να πάω για τα Χριστουγεννιάτικα ψώνια. Πήρα τον γιο μου, την κουμπάρα μου και πήγαμε στο αγαπημένο jumbo... Τι να πρωτοπάρεις , τα βλέπεις και τα θέλεις ΌΛΑ...

Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης "Αντώνης Τρίτσης"

    28η Οκτωβρίου! Ήμασταν όλοι σπίτι και αποφασίσαμε να πάμε την βολτούλα μας μαζί με τα κουμπαράκια μας. Σε εμάς εδώ στο Καματερό είναι αρκετά πάρκα σχεδόν δίπλα μας. Φυσικά ενα αγαπημένο είναι το Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης "Αντώνης Τρίτσης". Μας αρέσει γιατί κατ' αρχήν ο γιός μου έχει μια αγάπη στις πάπιες και στον Τρίτση είναι πάρα πολλές και πανέμορφες. Μας αρέσει γιατί έχει ξύλινα τραπεζάκια για πικ νικ αν το θελήσεις. Αν θέλεις καφεδάκι είναι οι δυο καφετέριες και μπορείς να πιεις το καφεδάκι σου, να φας το τοστάκι σου και να ξεκουράσεις τα μάτια σου βλέποντας την όμορφη λίμνη. Παλαιότερα είχε άλογα αλλά πλέον τα έχουν πάρει από εκεί. ΔΥΣΤΥΧΩΣ.

Παλεύοντας με την κατάθλιψη !

     Πάει πάρα πολύς καιρός που έχω να αναρτήσω στο Blog μου. Διαγνώστηκα με κατάθλιψη κάτι που ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα περνούσα στη ζωή μου. Η αλλαγές του τελευταίου χρόνου μου έπεσαν βαριές. Μέρα με τη μέρα βυθιζόμουν στις σκέψεις μου χωρίς να καταλαβαίνω ότι μου έκανε κακό. Κολλημένη σε μια οθόνη, παρακολουθώντας ταινίες απλά για να μην μιλάω με κανέναν. Το τηλέφωνο που χτυπούσε με εκνεύριζε γιατί με έβγαζε από τον κόσμο που είχα βυθιστεί. Το κουδούνι του σπιτιού μου επίσης. Μου έλεγαν οι πολλοί κοντινοί μου ότι θα έπρεπε να με δει ψυχολόγος και εγώ αρνιόμουν  πεισματικά. Μέχρι που μια μέρα η μητέρα μου ήρθε να πάρει τον γιο μου για λίγες μέρες για να ξεκουραστώ. Σκέφτηκα φοβούνται μήπως κάτι κάνω στο παιδί μου? Ήταν η στιγμή που είπα ας πάω σε έναν ψυχολόγο.

   Τελικά όλοι είχαν δίκιο. Ο ψυχολόγος μου έδωσε χάπια τα οποία τα πήρα για λίγες μέρες μα με έκαναν να νιώθω "φυτό"! Έτσι αποφάσισα μόνη μου να το παλέψω, Η δύναμη είναι μέσα μου. Πήρα λοιπόν βιβλία, άρχισα να βγαίνω από το σπίτι, πήγα διακοπές για ένα μήνα με την οικογένειά μου και τελικά μπορώ να πω πως νιώθω καλύτερα. Άρχισα να κάνω πάλι αυτά που αγαπώ και νιώθω καλύτερα. Το χρωστάω στο παιδί μου να είμαι καλά.

Καλοκαιρινή Διακόσμηση... !

  Το καλοκαίρι (ελπίζω) είναι προ των πυλών. Σκέφτηκα να αναρτήσω διάφορες πινελιές διακόσμησης που έχουν άρωμα  καλοκαιριού. Μπας και μπούμε στο mood. Αυτό τον καιρό ίσως οι αναρτήσεις μου είναι λιγότερες γιατί τρέχουμε για καινούρια μετακόμιση. Ο ιδιοκτήτης πουλάει αυτό που μένουμε και ΔΕΝ είχε την καλοσύνη να μας το πει από την αρχή. Δεν πειράζει όμως για κάποιο λόγο γίνονται όλα. Το καινούριο σπίτι είναι μακράν καλύτερο.
 Κορίτσια μου αυτές είναι οι ιδέες που βρήκα google-άροντας

Ένα μπουκέτο .... σοκολατάκια, για τη γιορτή της μητέρας!

 Όταν άρχισα να σκέφτομαι τι δώρο θα κάνω στη μαμά μου για την γιορτή της μητέρας, συνειδητοποίησα ότι από φέτος γιορτάζω κι εγώ. Ίσως σε 2 - 3 χρονάκια να έρθει ο γιος μου να μου πει χρόνια πολλά για δώρο, γιατί φέτος το δώρο είναι το ίδιο το παιδί.
   Λοιπόν σκεφτόμουν τι δώρο να πάρω. Ένα άρωμα? Μια κρέμα? Κάτι σε ρούχο? Λουλούδια? Πολύ κοινότυπα όλα. Ίσως να έφτιαχνα κάτι μόνη μου για τη μαμά μου. Ένα καλάθι ίσως? Όχι πάλι συνηθισμένο.

Πλέξιμο και διακοσμητικές ανησυχίες.

   Καλό μήνα αν και καθυστερημένα. Αυτό το 3ήμερο ήταν υπέροχο γεμάτο μωράκια, σκυλάκια..