Τα καλύτερα Χριστούγεννα ...!

 

   Τα Χριστούγεννα πάντα φέρνουν νοσταλγία, αναμνήσεις, μια μεγάλη οικογένεια γύρω από ένα μεγάλο τεράστιο τραπέζι γεμάτο με τις καταπληκτικές πίτες της γιαγιάς μου και άλλα τόσα πολλά φαγητά, γέλια και πάντα 3 ταψιά με γλυκά. Μπακλαβάς, καρυδόπιτα και κανταΐφι.
   η γιαγιά μου : Τι να πω γι' αυτή τη γυναίκα. Από μωρό επειδή μεγάλωνα μαζί της την φωνάζω μαμά. Αυτό δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα. Κάθε που ερχόταν ο Δεκέμβρης πηγαίναμε στο βουνό και κόβαμε κλαδιά μεγάλα από πεύκο και κουκουνάρια. Πηγαίναμε σπίτι, δέναμε τα κλαδιά τα οποία γινόντουσαν ένα τεράστιο μπουκέτο και τα στερεώναμε σε μεγάλη γλάστρα. Ύστερα με μπογιά βάφαμε τα κουκουνάρια. Κόκκινα και άσπρα πάντα και τα αφήναμε να στεγνώσουν, Δέναμε με σύρμα τα κουκουνάρια και τα τοποθετούσαμε στο δέντρο. Για γιρλάντα παίρναμε το βαμβάκι και κομματάκι κομματάκι, το ενώναμε και γινόταν κι αυτό μέρος από το μπουκέτο με τα πεύκα. Αυτό ήταν το δεντράκι μας. Κοιτώντας το δέντρο μου δεν ξέρω ποιο ήταν ομορφότερο. Αυτό με τα φανταχτερά στολίδια ή εκείνο με τα λίγα στολίδια που όμως ήταν τόσο γεμάτο αγάπη. Χμμ..! Μάλλον διαλέγω εκείνο που δυστυχώς δεν έχει φυλαχτεί μια φωτογραφία. ίσως γιατί πιστεύαμε θα το κάνουμε για πάντα.

Επίσημα στον μήνα μου!

    Δεκέμβρης και είμαι επίσημα στο μήνα μου. 'Εχω βαρύνει αρκετά, τα πόδια μου πονάνε και περιμένω πως και πως να ελευθερωθώ. Είναι όλοι επάνω μου δεν έχω παράπονο αλλά θα ήθελα πολύ να κάνω μόνη μου ότι χρειάζεται το σπίτι μου.
Ο προηγούμενος μήνας : Επειδή καταλάβαινα πως σε λίγο δεν θα μπορώ να κουνηθώ πίεσα τον Πάνο να αλλάξουμε σπίτι. Και όντως το κάναμε. Κούτες, σακούλες, ένας χαμός. Μέσα σε 1 εβδομάδα βρήκαμε σπίτι, μαζέψαμε κούτες και ύστερα άδειασε κούτες, βάλε τα πάντα στη θέση τους. Μεγάλη κούραση όμως τελικά τακτοποιηθήκαμε. Το ένα δωμάτιο βάφτηκε στα γαλάζια. Σιγά σιγά μπαίνουν τα πρώτα πραγματάκια μέσα και μοιάζει λίγο με μωρουδίστικο δωμάτιο. Η κούνια επειδή είμαι αρκετά περίεργη θα μπει προς το τέλος. Το βαλιτσάκι που θα πάρω μαζί μου, γεμίζει σιγά σιγά και πραγματικά βιάζομαι να περάσουν οι μέρες. Η εγκυμοσύνη μου με ταλαιπώρησε αρκετά, δεν μπορώ να περπατήσω εδώ και πολύ καιρό. Είμαι συνέχεια καθιστή ή ξάπλα, πράγμα το οποίο μου έχει χαλάσει την ψυχολογία , οι καούρες είναι ανυπόφορες και πολύ έντονες. Αλλά λέω ένας μήνας είναι θα περάσει.
   Last year, πήγα με την κουμπάρα μου τέτοια εποχή να πάρουμε Χριστουγεννιάτικα αλλά το δεντράκι μου ήταν μικρούλη κι έτσι υποσχέθηκα πως αν φέτος θα ήμουν έγκυος θα έπαιρνα ένα μεγάλο. Ναι κράτησα την υπόσχεσή μου και ορίστε

Μια χαλαρή μέρα....!

 Είμαι στην αγαπημένη στιγμή της ημέρας μου, Έχω πάρει την κουβέρτα μου αγκαλιά, δίπλα μου έχω το τσαγάκι μου με δυο κομμάτια κέικ, η τηλεόραση παίζει τα δικά της και είπα να κάνω καμιά ανάρτηση! Από το τοπίο μου λείπει η βροχή αλλά θα έρθει κι αυτή που θα πάει.  Ναι είμαι φαν του χειμώνα. Δεν μπορώ την πολύ ζέστη. Ο χειμώνας με τα ζεστά ροφήματα και τις κουβέρτες, ο ήχος της βροχής. Είναι το ιδανικό μου!

... και εκεί που έχω μπει σε διάθεση χουζουρέματος τσούπ.....!!!!
Αυτά παθαίνει κανείς όταν έχει δυο ζουζουνάκια να γυρνάνε.

 Σήμερα λοιπόν δεν είχα πολλά να κάνω, μόνο μάζεμα τα ρούχα. Φαγητό είχα από χθες άρα είχα πολύ χρόνο για να βαριέμαι. :D!!! Αφού είδα και τον καιρό περίεργο είπα να φτιάξω ένα κέικ ίσως το πιο εύκολο που φτιάχνω!

Οι παραξενιές της εγκυμοσύνης μου!

Ήμουν πάνω σε 12ποντα παπούτσια, προσπαθώντας να διασκεδάσω όλον τον κόσμο που είχα από κάτω. Ένας ανεξήγητος εκνευρισμός που μάλλον έβγαινε και το πέρναγα και στον κόσμο. Όσο και να προσπαθούσα να χαμογελάω, μέσα μου δεν ένιωθα καλά. Ειλικρινά μέσα μου ούρλιαζα. Με ενοχλούσε η μουσική, η πολυκοσμία και γενικά ότι υπήρχε εκεί γύρω.

 Φυσικά αφήνοντας το Ναύπλιο και ερχόμενη στην Αθήνα έμαθα τα ευχάριστα.

Πλεκτό Τριαντάφυλλο...!

  Καλημέρα με χαμόγελο!

  Σήμερα είπα να δείξω ένα εύκολο πλεκτό τριαντάφυλλο. Τα άρχισα για να κάνω μπουκετάκια για να στολίσουν το δωμάτιό μου και επειδή μου φάνηκε εύκολο στο πλέξιμο είπα να το μοιραστώ.

Τι χρειαζόμαστε:  Βελονάκι, μαλλί και βελόνα. (μεγάλη βελόνα για μαλλί).

Ορολογία:

αλυσίδα = αλ ή γαϊτανάκι = γ  (chain)
βουβό γαϊτανάκι = β.γ (slip stich)
άριχτο γαϊτανάκι = αρ.γ. (single crochet)
μισό ποδαράκι = μ.π (half double crochet)
ποδαράκι = π (double crochet)


1. Αρχικά πλέκουμε μια αλυσίδα. 66 θηλιές.

"Η μέρα μου"

    Επειδή είμαι καινούρια σε όλο αυτό δεν ήξερα ότι γίνονται πάρτι ιντερνετικά. Ψάχνοντας στο ίντερνετ για ενδιαφέροντα blogs έπεσα πάνω στο blog της Ελεάννας ΕΔΩ και είπα να κάνω την απόπειρα να συμμετέχω κι εγώ. Θέμα? Η μέρα μου... Λοιπόν δεν ήξερα τι να περιγράψω την μέρα μου με τα σημερινά δεδομένα ή με τα παλαιότερα? Λοιπόν θα προσπαθήσω να περιγράψω και τα 2!
 
Η ΜΕΡΑ ΜΟΥ ΚΆΠΟΤΕ....!
    Ξύπνημα το πρωί γύρω στις 8! 2 καφέδες πάντα. Έναν για μένα και έναν για τον καλό μου,

Επίσκεψη σε blogs που επειδή είμαι λίγο ντροπαλή δεν έχω σχολιάσει ποτέ σε κανένα αλλά είπα να το κάνω σήμερα. Μισή ώρα μπροστά στην οθόνη και ύστερα φτιάχνω το κρεβάτι μου αφού ο Παναγιώτης σηκώνεται μετά από μένα και βούρ για ετοιμασία πρωινού! Τρώμε και σηκώνομαι , πλένω τα πιάτα, σκούπισμα σφουγγάρισμα (απαραίτητο με 2 σκυλάκια στο σπίτι)...

Βελονάκι και χαρά....!

    Καλησπέρα σε όλους, Λοιπόν πάρτε το καφεδάκι σας και ελάτε να τον πιούμε παρέα. Βέβαια εγώ την σοκολάτα μου αλλά δεν πειράζει κάτι είναι και αυτό.

Αυτόν τον καιρό η εγκυμοσύνη μου έχει δημιουργήσει πρόβλημα στο πόδι μου, κάτι το οποίο με έχει τις περισσότερες ώρες τις ημέρας μου ξαπλωμένη η καθιστή. Δυστυχώς δεν είναι το καλύτερό μου αφού πολλές φορές αυτή η απραγία με εκνευρίζει. Φυσικά κλείνω τα μάτια μου φαντάζομαι το μπεμπέ μου και λέω εντάξει λίγο έμεινε, χαλάλι! Λυπάμαι που δεν μπορώ να ασχοληθώ με το σπίτι μου αλλά και παλι κουτσά στραβά κάτι κάνω. ΈΤΣΙ για να μην νιώθω άχρηστη.